زندگی رويش يک حادثه نيست

زندگی رهگذر تجربه هاست

تکه ابری است به پهنای غروب

آسمانی ست به زيبايی مهر

بارگاهی ست ز دربار حضور

زندگانی چو گل نسترن است

بايد از چشمه جان آبش داد

زندگی صحنه جولانگه ماست

خوب و بد بودن آن

عملی از من و ماست

پس بيا تا بفشانيم همه

بذر خوبی و صفا

و بگوييم به دوست

                            معنی عشق و حقيقت چه نکوست.......