باز کن پنجره ی چشمت را
 
و به خورشيد بگو:
 
که کسی آمده است
 
تا بتابد امروز
 
و بخواند قصه
 
قصه ی  سبز رهايی را
 
بر شاخه ی خشک.
                                                  ***
((باز کن پنجره چشمت را
 
و بياويز به آن فانوسی
 
و به مهتاب بگو: 
 
صفحه ی ذهن کبوتر
 
آبی ست،
 
                                              خواب شب مهتابی ست.))
 
***
 
ای صداقت!
 
ای سبز!
 
ياد تو پيچک خردی است
 
                            به ديوار دلم.
 
تو اگر بشناسی
 
معنی هجرت را
 
بغض اين پنجره را ، می فهمی.
                                                  ***
 
ای بهاران در تو !
 
ياد ياران با تو !
 
کاش تو سبزترين شعر مرا
 
بر تن خشک زمين می خواندی
 
                کاش تو می ماندی
 
                کاش تو می خواندی
 
                                    - سبز  از حنجره زخمی من -
 
                                      ***
 
ای صميمی!
 
ای خوب !
 
باز هم بغض زمين می بارد
 
                                                         باز  کن پنجره ی چشمت را.....
 
                                                         باز  کن پنجره ی چشمت را.....