در آينه ام بنشين                ای خوب تماشايی

تا زنده شوم با تو                در مرز توانايی

تو روح بهارانی                در باغ تنم ای گل!

پاييز به سر آمد                 ای کاش که بازآيی

چون آتش و خاکستر             در وحشت توفانم

بی صبح نگاه تو               سخت است شکيبايی

من بی خود از خويشم           ای شاعر اشعارم!

شعرم غزل چشمت             وقتی که تو می يايی

تو آن سوی هر لحظه             من تشنه ديدارت  

بر خوان غزلی  آبی           ای شاعر دريايی!